از راه مي رسند بهاران و عيدها

مانده ولي به راه تو چشم اميدها

مانند آفتاب لب بام تا به كي

دل خوش كنيم بي تو به وعده وعيدها

دلتنگي مرا به تماشا گذاشتند

هر جمعه برگ زردي از اين سر رسيدها

شرحي است از حكايت دلدادگي ما

هر شب جنون سر به گريبان بيدها

هر روزمان بدون تو شام عزا گذشت

اي صبح بازگشت تو آغاز عيدها

مي آيي از نواحي سرسبز آسمان

با بيرقي به سرخي خون شهيدها

 ***

قال الصادق (ع) : وَ مَا مِنْ يَوْمِ نَيْرُوزٍ إِلَّا وَ نَحْنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ الْفَرَجَ لِأَنَّهُ مِنْ أَيَّامِنَا وَ أَيَّامِ شِيعَتِنَا

امام صادق (ع) فرمود: نوروزى نيايد جز اينكه ما در آن توقع فرج داريم زيرا از روزهاى ما و روزهاى شيعيان ما است.