يکي از نشـانه ‏هاى نيروى ايـمان حضـرت ام البنين سلام الله عليها

ايـن بود كه بشـير پـس از ورود به مـدينه هـر گاه خبـر شهـادت

يكى از پسرانش را به او مى ‏داد، مى‏ گفت: از حسين عليه السلام

برايم بگو.پس از آنكه خبر چهار پسرش را به او داد گفت: بندهاى

دلم را پاره كردى، فرزندانم و هر چه در زير آسـمان اسـت فداى

حسين عليه السلام باد.

با كاروان حسينى، ج‏6، ص 375؛ به نقل از تنقيح المقال، ج 3، ص 70

رفتي ولي اي پاره‌ي تن برگردي

من منتظرم تا به وطن برگردي

جان تو و جان اين عزيزان، عباس!

هيهات که بي حسين من برگردي

***

آن روز اگر خيمه‌ي ماتم مي زد

بر مُلک أدب دوباره پرچم مي زد

هر قدر هم از مشک و علم مي گفتند

تنها ز حسين فاطمه دم مي زد

+ کي مدينه ز ياد خواهد برد، صحن چشمان گريه پوشت را